Wat is er aan de hand met ons volk? Een bericht in de krant: een onderzoek in opdracht van Readers Digest geeft aan dat Nederlanders de meest asociale mensen van Europa zijn. We dringen anderen weg bij het instappen van een bus als het regent, maar ook als het niet regent. We bestelen onze werkgevers en liegen heel veel, zelfs tegen hen die ons dierbaar zijn. Het geweld in het gezin en in het openbare leven nemen toe. Het kerkbezoek loopt gestadig terug maar interesse in oosterse religies, magie en tovenarij nemen toe en niet alleen spelenderwijs zoals over de kinderboekenweek van 2005, die het onderwerp 'tovenarij' meekreeg, werd beweerd. De maatschappelijke discussie over normen en waarden komt maar niet op gang maar de economische situatie krijgt wel de volle aandacht. Geld blijkt belangrijker te zijn dan de meer essentiële waarden van het menselijk leven; het is duidelijk: afgod mammon regeert.
Christelijke leiders, ook degenen die in de politiek werkzaam zijn, dienen de problemen van zinloos geweld, bedrog, zedeloosheid, euthanasie, abortus en zelfdoding niet als minder belangrijke zaken te behandelen. Als we dit wel doen en geld en genot belangrijker vinden dan een goede moraal en het geestelijk goed, verliest onze samenleving zijn grootste en meest edele verworvenheden. Als recht, zedelijke eerbaarheid, respect voor het leven en eerbied voor de Schepper als de basiswaarden worden onderwezen en gehandhaafd zal het goed gaan met een volk, ook het onze. Indien zij niet worden gerespecteerd, zullen wij de wrange vruchten ervan plukken; lees Spreuken 14:36. Ook voor een volk geldt dat wie op de zondige natuur zaait de dood zal oogsten (Galaten 6 vers 8, NBV).
Nog is er tijd om ons diepgaand te bezinnen en ons te bekeren van deze heilloze weg. Het is mijn overtuiging dat het huidige proces van morele en geestelijke teruggang nog omkeerbaar is, het is nog 'genadetijd,' met vergeving van zonde en de mogelijkheid tot herstel. God kan nog een heerlijk moreel en geestelijk ontwaken, een opwekking, schenken. Het is de taak van de kerk van Jezus Christus om aan dit proces leiding te geven. Daarom: Christen, ken uw opdracht! Wat zullen wij doen?
Ten eerste zullen wij onze ogen niet sluiten voor de ernst van de toestand.
Ten tweede zal er, behalve in privé ook gezamenlijk, zoals in de bidstonden van de kerk en kring, meer tijd voor gebed, voorbede en smekingen dienen te worden uitgetrokken. Echte voorbidders prijzen en proclameren niet alleen, maar bidden hartstochtelijk en met diepe, oprechte, ongeveinsde gevoelens - zo dragen zij de nood als priesters tot voor Gods troon (lees Joël 2:12-17). God kan dan op wonderbaarlijke wijze reageren. Lees de profetische reactie in het volgende gedeelte, Joël 2:18-27. Let er ook op wat er vervolgens in Joël 3:1-5 (NBV) werd geprofeteerd: de uitstorting van de Heilige Geest met de belofte dat een ieder die de Naam van de Heer aanroept behouden zal worden.
Ten derde zullen wij op een waardige en overtuigende wijze onze stem dienen te verheffen, wijzen op de ernst van de huidige ontwikkelingen en getuigen van de enige weg tot verlossing en voorspoed die in Jezus Christus is geopenbaard. Laat ons allen, burgers en overheid, politieke en maatschappelijke leiders, voortdurend het Schriftwoord van Spreuken 14:34 indachtig zijn:
"Rechtvaardigheid
verheft
een volk,
maar
zonde
maakt
het te schande."
Christenen, bid voor allen die in leidinggevende posities zijn gesteld, voor ons volk en allen die in ons land wonen, zoals de apostel Paulus ons heeft geadviseerd in 1 Timoteüs 2:1-6.
Ik hoop met geheel
mijn hart dat deze oproep tot gevolg zal hebben dat velen de naam van de
HEER zullen aanroepen.
Het wordt op hoge
prijs gesteld als u deze oproep aan anderen doorgeeft.
De HEER zegene u.
11 januari 2006,
10 juni 2008
T. J. de Ruiter, predikant